Ik vraag me steeds vaker af: hoe ver kunnen ze in Den Haag gaan voordat het volk écht in opstand komt? En misschien nog wel belangrijker, gaat dat moment ooit komen?
Dagelijks zie ik berichten voorbij komen waarin mensen oproepen om op te staan, een vuist te maken, te demonstreren. Maar als het erop aankomt, gebeurt er weinig. En áls er al mensen zijn die de moeite nemen om een demonstratie te organiseren, dan komt er vaak maar een handjevol opdagen. En eerlijk gezegd heb ik te doen met die organisatoren. Want wie ooit iets dergelijks heeft opgezet, weet hoeveel tijd, energie en toewijding daarin gaat zitten.
Hoe kan dat toch?
Voor mijn gevoel speelt censuur daar een grote rol in. Regelmatig zie ik pas iets over een demonstratie als die al voorbij is, of hooguit een dag van tevoren. Dat kan geen toeval zijn. Het lijkt alsof er continu wordt meegekeken op sociale media. Alsof plannen al in een vroeg stadium worden gesignaleerd en vervolgens bewust worden afgeremd of weggefilterd, zodat zo min mogelijk mensen bereikt worden.
En ondertussen? In Den Haag zullen ze er niet wakker van liggen. Een kleine groep demonstranten maakt weinig indruk.
De tijd waarin je nog “ondergronds” iets kon organiseren lijkt voorbij. Want hoe doe je dat nog? Via WhatsApp, TikTok, Instagram, Facebook, X, Telegram? Zelfs telefonisch? Het voelt alsof alles gemonitord wordt. En misschien is het wel iets wat we zelf hebben laten gebeuren, stap voor stap.
Vrijheid van meningsuiting en expressie? Op papier bestaat het nog steeds. Maar in de praktijk lijkt het alsof alles wat gezegd wordt, gevolgd en geanalyseerd wordt. Alsof men precies weet wat je denkt, wat je wil overbrengen, en waar nodig wordt ingegrepen.
Soms lijkt het zelfs alsof er bewust onrust wordt gecreëerd. Dat er mensen worden ingezet om demonstraties te laten ontsporen, waardoor vreedzame deelnemers in een kwaad daglicht komen te staan. En vervolgens zie je juist díe beelden overal terug op televisie en in de kranten.
We kunnen nog maanden, misschien zelfs jaren, onze frustraties blijven uiten op sociale media. Maar ik vraag me af of het werkelijk iets gaat veranderen.
We zijn inmiddels zeven jaar verder en wat is er eigenlijk écht veranderd?
Hoe lang blijven we nog wachten… tot onze stemmen langzaam wegsterven in de stilte waar niemand meer luistert?